516 lines
18 KiB
Markdown
516 lines
18 KiB
Markdown
# 2.3 Kontrol ifadeleri ve fonksiyonlar
|
||
|
||
Bu bölümde, Go da kontrol ifadeleri ve fonksiyon işlemleri hakkında konuşacağız.
|
||
|
||
## Kontrol ifadesi
|
||
|
||
Akış kontrolü programcılıkta en büyük icattır. Onun sayesinde, basit kontrol ifadeleri kullanarak daha karmaşık lojik ifadeler temsil edilebilir. Akış kontrolünü üç kategoriye ayırabiliriz: şartlı, döngü kontrollü ve şartsız çıkış.
|
||
|
||
### if
|
||
|
||
`if` kelimesi büyük ihtimalle programlarında en sık geçen kelimedir. Eğer şartlar sağlanırsa birşeyler yapar, sağlanmazsa başka şeyler yapar.
|
||
|
||
`if` şartları için Go da paranteze gerek yoktur.
|
||
|
||
if x > 10 {
|
||
fmt.Println("x is greater than 10")
|
||
} else {
|
||
fmt.Println("x is less than or equal to 10")
|
||
}
|
||
|
||
Go da çok işe yarar bir `if` kullanımı, şart ifadesinden önce değişken tanımlama yapmaktır. Bu değişkenin kapsamı sadece `if` blok alanı içerisinde geçerlidir.
|
||
|
||
// x'i tanımla, ve 10 dan büyük olup olmadığını kontrol et
|
||
if x := computedValue(); x > 10 {
|
||
fmt.Println("x is greater than 10")
|
||
} else {
|
||
fmt.Println("x is less than 10")
|
||
}
|
||
|
||
// Bu satır derlenemez
|
||
fmt.Println(x)
|
||
|
||
Birden fazla şart için `if-else` kullanın.
|
||
|
||
if integer == 3 {
|
||
fmt.Println("The integer is equal to 3")
|
||
} else if integer < 3 {
|
||
fmt.Println("The integer is less than 3")
|
||
} else {
|
||
fmt.Println("The integer is greater than 3")
|
||
}
|
||
|
||
### goto
|
||
|
||
Go da `goto` terimi mevcuttur fakat kullanırken dikkatli olun. `goto` programın kontrol akışını önceden belirlenmiş aynı gövde içindeki bir `label` a yönlendirir.
|
||
|
||
func myFunc() {
|
||
i := 0
|
||
Here: // label ends with ":"
|
||
fmt.Println(i)
|
||
i++
|
||
goto Here // jump to label "Here"
|
||
}
|
||
|
||
Label'ın adı büyük-küçük harfe duyarlıdır.
|
||
|
||
### for
|
||
|
||
`for` Go da bulunan en güçlü kontrol lojiğidir. Datayı döngüsel olarak ve tekrarlı işlemlerle okuyabilir, `while` döngüsü gibi.
|
||
|
||
for expression1; expression2; expression3 {
|
||
//...
|
||
}
|
||
|
||
`expression1`, `expression2` ve `expression3` birer ifade olmak üzere, `expression1` ve `expression3` değişken tanımlama veya bir fonksiyondan dönen return olabilirken, `expression2` ise kontrol ifadesidir. `expression1` ifadesi döngüye girmeden önce bir kere işlenecektir. `expression3` ise her döngü sonunda işlenir.
|
||
|
||
Örnekler düz yazıdan daha yararlı olacaktır.
|
||
|
||
package main
|
||
import "fmt"
|
||
|
||
func main(){
|
||
sum := 0;
|
||
for index:=0; index < 10 ; index++ {
|
||
sum += index
|
||
}
|
||
fmt.Println("sum is equal to ", sum)
|
||
}
|
||
// Print：sum is equal to 45
|
||
|
||
Bazen birden fazla atama yapmak gerekir fakat Go bunun için kullanılacak bir `,` operatörü yoktur. Biz de `i, j = i + 1, j - 1` gibi paralel atamalar yaparız.
|
||
|
||
İhtiyacımız yoksa `expression1` ve `expression1` ifadelerini çıkarabiliriz.
|
||
|
||
sum := 1
|
||
for ; sum < 1000; {
|
||
sum += sum
|
||
}
|
||
|
||
Hatta `;` bile çıkarılabilir. Tanıdık geldi mi? Evet, tamamen `while` gibi oldu.
|
||
|
||
sum := 1
|
||
for sum < 1000 {
|
||
sum += sum
|
||
}
|
||
|
||
Döngülerde `break` ve `continue` adında iki önemli işlem vardır. `break` döngüden çıkartır ve `continue` o anki tekrarı atlar ve sonraki tekrara geçer. Eğer birden fazla iç içe döngüleriniz varsa `break` ile labelları kullabilirsiniz.
|
||
|
||
for index := 10; index>0; index-- {
|
||
if index == 5{
|
||
break // or continue
|
||
}
|
||
fmt.Println(index)
|
||
}
|
||
// break prints 10、9、8、7、6
|
||
// continue prints 10、9、8、7、6、4、3、2、1
|
||
|
||
`for` döngüsü `range` kullanıldığında `slice` ve `map` de bulunan datayı okuyabilir.
|
||
|
||
for k,v:=range map {
|
||
fmt.Println("map's key:",k)
|
||
fmt.Println("map's val:",v)
|
||
}
|
||
|
||
Go da birden fazla değer return yapılabildiği ve kullanılmayan bir değişken olduğunda derleyici hata verdiği için, kullanmak istemediğiniz değişkenler için `_` kullanabilirsiniz.
|
||
|
||
for _, v := range map{
|
||
fmt.Println("map's val:", v)
|
||
}
|
||
|
||
### switch
|
||
|
||
Bazı durumlarda çok fazla `if-else` kullandığınızı farkedebilirsiniz. Bu programı okumayı zorlaştırır ve gelecekte bakım yapmayı zorlaştırabilir. Bu durumda problemi çözmek için `switch` kullanmak mükemmeldir.
|
||
|
||
switch sExpr {
|
||
case expr1:
|
||
some instructions
|
||
case expr2:
|
||
some other instructions
|
||
case expr3:
|
||
some other instructions
|
||
default:
|
||
other code
|
||
}
|
||
|
||
`sExpr`, `expr1`, `expr2`, ve `expr3` ifadelerinin türleri aynı olmalıdır. `switch` çok esnektir. Şartlar sabit olmak zorunda değildir ve şart sağlanana kadar yukarıdan aşağıya doğru çalışır. Eğer `switch` in ardından bir ifade gelmiyorsa `true` olarak görülür.
|
||
|
||
i := 10
|
||
switch i {
|
||
case 1:
|
||
fmt.Println("i is equal to 1")
|
||
case 2, 3, 4:
|
||
fmt.Println("i is equal to 2, 3 or 4")
|
||
case 10:
|
||
fmt.Println("i is equal to 10")
|
||
default:
|
||
fmt.Println("All I know is that i is an integer")
|
||
}
|
||
|
||
Beşinci satırdaki gibi `case` içinde birden fazla değer olabilir. `case` sonlarına `break` eklemeye gerek yoktur, şart sağlanıp işlem yapıldıktan sonra çıkacaktır. Eğer çıkmasını istemiyorsanız `fallthrough` ifadesini kullanarak bir sonraki şarta devam edebilirsiniz.
|
||
|
||
integer := 6
|
||
switch integer {
|
||
case 4:
|
||
fmt.Println("integer <= 4")
|
||
fallthrough
|
||
case 5:
|
||
fmt.Println("integer <= 5")
|
||
fallthrough
|
||
case 6:
|
||
fmt.Println("integer <= 6")
|
||
fallthrough
|
||
case 7:
|
||
fmt.Println("integer <= 7")
|
||
fallthrough
|
||
case 8:
|
||
fmt.Println("integer <= 8")
|
||
fallthrough
|
||
default:
|
||
fmt.Println("default case")
|
||
}
|
||
|
||
This program prints the following information.
|
||
|
||
integer <= 6
|
||
integer <= 7
|
||
integer <= 8
|
||
default case
|
||
|
||
## Functions
|
||
|
||
`func` terimini kullanarak bir fonksiyon tanımlayın.
|
||
|
||
func funcName(input1 type1, input2 type2) (output1 type1, output2 type2) {
|
||
// function body
|
||
// multi-value return
|
||
return value1, value2
|
||
}
|
||
|
||
Yukarıdaki örnekten tahmin edebileceğiniz üzere aşağıda açıklamaları bulunur.
|
||
|
||
- `funcName` adlı foonksiyonu tanımlamak için `func` terimini kullanın.
|
||
- Fonksiyonlar sıfır veya daha fazla parametreye sahip olabilir. Parametrenin türü adından sonra gelir ve birden fazla parametre varsa `,` ile ayrılır.
|
||
- Fonksiyonlar birden fazla değer döndürebilirler.
|
||
- Bu örnekte `output1` ve `output2` adında iki değer döndürülmüş. Bunlara ad vermek zorunda değilsiniz, türünü yazmanız yeterli.
|
||
- Eğer sadece bir değer döndürecekseniz parantez olmadan yazmalısınız.
|
||
- Eğer en az bir değer döndürüyorsanız, fonksiyonun içinde istediğiniz yerde `return` terimini kullanmalısınız.
|
||
|
||
Şimdi pratik bir örnek görelim. (Maksimum değerini hesaplama)
|
||
|
||
package main
|
||
import "fmt"
|
||
|
||
// return greater value between a and b
|
||
func max(a, b int) int {
|
||
if a > b {
|
||
return a
|
||
}
|
||
return b
|
||
}
|
||
|
||
func main() {
|
||
x := 3
|
||
y := 4
|
||
z := 5
|
||
|
||
max_xy := max(x, y) // call function max(x, y)
|
||
max_xz := max(x, z) // call function max(x, z)
|
||
|
||
fmt.Printf("max(%d, %d) = %d\n", x, y, max_xy)
|
||
fmt.Printf("max(%d, %d) = %d\n", x, z, max_xz)
|
||
fmt.Printf("max(%d, %d) = %d\n", y, z, max(y,z)) // call function here
|
||
}
|
||
|
||
Yukarıdaki örnek fonksiyon `max` da iki aynı tür parametre `int` olduğu için bir tane yazmak yeterli olur. Yani `a int, b int` yerine `a, b int` kullanılır. Birden fazla parametre için de aynı kural geçerlidir. Farkettiyseniz `max` fonksiyonu sadece bir değer döndürür ve zorunda olmadığımız için o değere bir isim vermedik, bu kısa halini kullandık.
|
||
|
||
### Multi-value return
|
||
|
||
One thing that Go is better at than C is that it supports multi-value returns.
|
||
|
||
We'll use the following example here.
|
||
|
||
package main
|
||
import "fmt"
|
||
|
||
// return results of A + B and A * B
|
||
func SumAndProduct(A, B int) (int, int) {
|
||
return A+B, A*B
|
||
}
|
||
|
||
func main() {
|
||
x := 3
|
||
y := 4
|
||
|
||
xPLUSy, xTIMESy := SumAndProduct(x, y)
|
||
|
||
fmt.Printf("%d + %d = %d\n", x, y, xPLUSy)
|
||
fmt.Printf("%d * %d = %d\n", x, y, xTIMESy)
|
||
}
|
||
|
||
The above example returns two values without names -you have the option of naming them also. If we named the return values, we would just need to use `return` to return the values since they are initialized in the function automatically. Notice that if your functions are going to be used outside of the package, which means your function names start with a capital letter, you'd better write complete statements for `return`; it makes your code more readable.
|
||
|
||
func SumAndProduct(A, B int) (add int, multiplied int) {
|
||
add = A+B
|
||
multiplied = A*B
|
||
return
|
||
}
|
||
|
||
### Variadic functions
|
||
|
||
Go supports functions with a variable number of arguments. These functions are called "variadic", which means the function allows an uncertain numbers of arguments.
|
||
|
||
func myfunc(arg ...int) {}
|
||
|
||
`arg …int` tells Go that this is a function that has variable arguments. Notice that these arguments are type `int`. In the body of function, the `arg` becomes a `slice` of `int`.
|
||
|
||
for _, n := range arg {
|
||
fmt.Printf("And the number is: %d\n", n)
|
||
}
|
||
|
||
### Pass by value and pointers
|
||
|
||
When we pass an argument to the function that was called, that function actually gets the copy of our variables so any change will not affect to the original variable.
|
||
|
||
Let's see one example in order to prove what i'm saying.
|
||
|
||
package main
|
||
import "fmt"
|
||
|
||
// simple function to add 1 to a
|
||
func add1(a int) int {
|
||
a = a+1 // we change value of a
|
||
return a // return new value of a
|
||
}
|
||
|
||
func main() {
|
||
x := 3
|
||
|
||
fmt.Println("x = ", x) // should print "x = 3"
|
||
|
||
x1 := add1(x) // call add1(x)
|
||
|
||
fmt.Println("x+1 = ", x1) // should print "x+1 = 4"
|
||
fmt.Println("x = ", x) // should print "x = 3"
|
||
}
|
||
|
||
Can you see that? Even though we called `add1` with `x`, the origin value of `x` doesn't change.
|
||
|
||
The reason is very simple: when we called `add1`, we gave a copy of `x` to it, not the `x` itself.
|
||
|
||
Now you may ask how I can pass the real `x` to the function.
|
||
|
||
We need use pointers here. We know variables are stored in memory and they have some memory addresses. So, if we want to change the value of a variable, we must change its memory address. Therefore the function `add1` has to know the memory address of `x` in order to change its value. Here we pass `&x` to the function, and change the argument's type to the pointer type `*int`. Be aware that we pass a copy of the pointer, not copy of value.
|
||
|
||
package main
|
||
import "fmt"
|
||
|
||
// simple function to add 1 to a
|
||
func add1(a *int) int {
|
||
*a = *a+1 // we changed value of a
|
||
return *a // return new value of a
|
||
}
|
||
|
||
func main() {
|
||
x := 3
|
||
|
||
fmt.Println("x = ", x) // should print "x = 3"
|
||
|
||
x1 := add1(&x) // call add1(&x) pass memory address of x
|
||
|
||
fmt.Println("x+1 = ", x1) // should print "x+1 = 4"
|
||
fmt.Println("x = ", x) // should print "x = 4"
|
||
}
|
||
|
||
Now we can change the value of `x` in the functions. Why do we use pointers? What are the advantages?
|
||
|
||
- Allows us to use more functions to operate on one variable.
|
||
- Low cost by passing memory addresses (8 bytes), copy is not an efficient way, both in terms of time and space, to pass variables.
|
||
- `string`, `slice` and `map` are reference types, so they use pointers when passing to functions by default. (Attention: If you need to change the length of `slice`, you have to pass pointers explicitly)
|
||
|
||
### defer
|
||
|
||
Go has a well designed keyword called `defer`. You can have many `defer` statements in one function; they will execute in reverse order when the program executes to the end of functions. In the case where the program opens some resource files, these files would have to be closed before the function can return with errors. Let's see some examples.
|
||
|
||
func ReadWrite() bool {
|
||
file.Open("file")
|
||
// Do some work
|
||
if failureX {
|
||
file.Close()
|
||
return false
|
||
}
|
||
|
||
if failureY {
|
||
file.Close()
|
||
return false
|
||
}
|
||
|
||
file.Close()
|
||
return true
|
||
}
|
||
|
||
We saw some code being repeated several times. `defer` solves this problem very well. It doesn't only help you to write clean code but also makes your code more readable.
|
||
|
||
func ReadWrite() bool {
|
||
file.Open("file")
|
||
defer file.Close()
|
||
if failureX {
|
||
return false
|
||
}
|
||
if failureY {
|
||
return false
|
||
}
|
||
return true
|
||
}
|
||
|
||
If there are more than one `defer`s, they will execute by reverse order. The following example will print `4 3 2 1 0`.
|
||
|
||
for i := 0; i < 5; i++ {
|
||
defer fmt.Printf("%d ", i)
|
||
}
|
||
|
||
### Functions as values and types
|
||
|
||
Functions are also variables in Go, we can use `type` to define them. Functions that have the same signature can be seen as the same type.
|
||
|
||
type typeName func(input1 inputType1 , input2 inputType2 [, ...]) (result1 resultType1 [, ...])
|
||
|
||
What's the advantage of this feature? The answer is that it allows us to pass functions as values.
|
||
|
||
package main
|
||
import "fmt"
|
||
|
||
type testInt func(int) bool // define a function type of variable
|
||
|
||
func isOdd(integer int) bool {
|
||
if integer%2 == 0 {
|
||
return false
|
||
}
|
||
return true
|
||
}
|
||
|
||
func isEven(integer int) bool {
|
||
if integer%2 == 0 {
|
||
return true
|
||
}
|
||
return false
|
||
}
|
||
|
||
// pass the function `f` as an argument to another function
|
||
|
||
func filter(slice []int, f testInt) []int {
|
||
var result []int
|
||
for _, value := range slice {
|
||
if f(value) {
|
||
result = append(result, value)
|
||
}
|
||
}
|
||
return result
|
||
}
|
||
|
||
func main(){
|
||
slice := []int {1, 2, 3, 4, 5, 7}
|
||
fmt.Println("slice = ", slice)
|
||
odd := filter(slice, isOdd) // use function as values
|
||
fmt.Println("Odd elements of slice are: ", odd)
|
||
even := filter(slice, isEven)
|
||
fmt.Println("Even elements of slice are: ", even)
|
||
}
|
||
|
||
It's very useful when we use interfaces. As you can see `testInt` is a variable that has a function as type and the returned values and arguments of `filter` are the same as those of `testInt`. Therefore, we can have complex logic in our programs, while maintaining flexibility in our code.
|
||
|
||
### Panic and Recover
|
||
|
||
Go doesn't have `try-catch` structure like Java does. Instead of throwing exceptions, Go uses `panic` and `recover` to deal with errors. However, you shouldn't use `panic` very much, although it's powerful.
|
||
|
||
`Panic` is a built-in function to break the normal flow of programs and get into panic status. When a function `F` calls `panic`, `F` will not continue executing but its `defer` functions will continue to execute. Then `F` goes back to the break point which caused the panic status. The program will not terminate until all of these functions return with panic to the first level of that `goroutine`. `panic` can be produced by calling `panic` in the program, and some errors also cause `panic` like array access out of bounds errors.
|
||
|
||
`Recover` is a built-in function to recover `goroutine`s from panic status. Calling `recover` in `defer` functions is useful because normal functions will not be executed when the program is in the panic status. It catches `panic` values if the program is in the panic status, and it gets `nil` if the program is not in panic status.
|
||
|
||
The following example shows how to use `panic`.
|
||
|
||
var user = os.Getenv("USER")
|
||
|
||
func init() {
|
||
if user == "" {
|
||
panic("no value for $USER")
|
||
}
|
||
}
|
||
|
||
The following example shows how to check `panic`.
|
||
|
||
func throwsPanic(f func()) (b bool) {
|
||
defer func() {
|
||
if x := recover(); x != nil {
|
||
b = true
|
||
}
|
||
}()
|
||
f() // if f causes panic, it will recover
|
||
return
|
||
}
|
||
|
||
### `main` function and `init` function
|
||
|
||
Go has two retentions which are called `main` and `init`, where `init` can be used in all packages and `main` can only be used in the `main` package. These two functions are not able to have arguments or return values. Even though we can write many `init` functions in one package, I strongly recommend writing only one `init` function for each package.
|
||
|
||
Go programs will call `init()` and `main()` automatically, so you don't need to call them by yourself. For every package, the `init` function is optional, but `package main` has one and only one `main` function.
|
||
|
||
Programs initialize and begin execution from the `main` package. If the `main` package imports other packages, they will be imported in the compile time. If one package is imported many times, it will be only compiled once. After importing packages, programs will initialize the constants and variables within the imported packages, then execute the `init` function if it exists, and so on. After all the other packages are initialized, programs will initialize constants and variables in the `main` package, then execute the `init` function inside the package if it exists. The following figure shows the process.
|
||
|
||
|
||
|
||
Figure 2.6 Flow of programs initialization in Go
|
||
|
||
### import
|
||
|
||
We use `import` very often in Go programs as follows.
|
||
|
||
import(
|
||
"fmt"
|
||
)
|
||
|
||
Then we use functions in that package as follows.
|
||
|
||
fmt.Println("hello world")
|
||
|
||
`fmt` is from Go standard library, it is located within $GOROOT/pkg. Go supports third-party packages in two ways.
|
||
|
||
1. Relative path
|
||
import "./model" // load package in the same directory, I don't recommend this way.
|
||
2. Absolute path
|
||
import "shorturl/model" // load package in path "$GOPATH/pkg/shorturl/model"
|
||
|
||
There are some special operators when we import packages, and beginners are always confused by these operators.
|
||
|
||
1. Dot operator.
|
||
Sometime we see people use following way to import packages.
|
||
|
||
import(
|
||
. "fmt"
|
||
)
|
||
|
||
The dot operator means you can omit the package name when you call functions inside of that package. Now `fmt.Printf("Hello world")` becomes to `Printf("Hello world")`.
|
||
2. Alias operation.
|
||
It changes the name of the package that we imported when we call functions that belong to that package.
|
||
|
||
import(
|
||
f "fmt"
|
||
)
|
||
|
||
Now `fmt.Printf("Hello world")` becomes to `f.Printf("Hello world")`.
|
||
3. `_` operator.
|
||
This is the operator that is difficult to understand without someone explaining it to you.
|
||
|
||
import (
|
||
"database/sql"
|
||
_ "github.com/ziutek/mymysql/godrv"
|
||
)
|
||
|
||
The `_` operator actually means we just want to import that package and execute its `init` function, and we are not sure if want to use the functions belonging to that package.
|
||
|
||
## Links
|
||
|
||
- [Directory](preface.md)
|
||
- Previous section: [Go foundation](02.2.md)
|
||
- Next section: [struct](02.4.md)
|